Türk modern rock sahnesinde öne çıkan bir kadın figürden söz edilecekse, hiç şüphesiz bu isim Şebnem Ferah’tır. Her şeyden önce güçlü bir sesi, içten sözleri, enerjik sahne performansları, sadık bir hayran kitlesi vardır ve aynı zamanda gitar da çalabilmektedir.

Ferah, 1972 yılında Yalova’da doğdu. Müzikle iç içe bir ailede ve enstrümanlarla dolu bir evde büyüdüğü için küçük yaşlarda müziğe ilgi duymaya başladı. İlk gitarını lise birinci sınıfta eline aldı; bu dönemde Pegasus adlı bir grup kurarak yerel sahnelerde konserler verdi. Daha sonra 1988 yılında tamamen kadınlardan oluşan rock grubu Volvox’u kurdu. Dönemin önde gelen heavy müzik gruplarıyla aynı sahneyi paylaşan Volvox, 1994 yılına kadar Bursa, Ankara ve İstanbul’da varlığını sürdürdü. 1992 yılında, daha sonra Türk rock sahnesinin tanınmış isimlerinden biri olacak bir müzisyen klavyeci olarak gruba katıldı. Grup bazı demo kayıtları hazırlasa da hiçbir zaman albüm çıkaramadı ve 1994 yılında hayal kırıklığıyla dağıldı.

Kısa ömürlü olmasına rağmen Volvox, Ferah’a ihtiyaç duyduğu şeyi kazandırdı: profesyonellerin dikkatini. Türk müziğinin divası Sezen Aksu ve aranjör/söz yazarı ortağı Onno Tunç, Volvox’u televizyonda izledi. Çok kısa bir süre içinde Ferah, Sezen Aksu’ya geri vokal yaptı. 1996 yılında ilk albümü “Kadın”ı yayımladı. Albümde “Vazgeçtim Dünyadan”, “Yağmurlar”, “Bu Aşk Fazla Sana” ve “Fırtına” gibi en iyi şarkılarından bazıları yer aldı. Prodüktör İskender Paydaş’ın etkisiyle oldukça temiz ve cilalı bir prodüksiyona sahip olan bu şarkılar, Ferah’ın ilerleyen yıllarda sahnede sergileyeceği yorumlardan farklıydı. “Kadın” büyük bir başarı elde etti ve ardından çok sayıda kulüp ve arena konseri geldi.

Üç yıl sonra Ferah, ikinci albümü “Artık Kısa Cümleler Kuruyorum” ile müzik sahnesine geri döndü. Aynı prodüksiyon ekibiyle — İskender Paydaş ve Mezarkabul (eski adıyla Pentagram) üyeleri — çalıştı; ancak bu kez yapay synth seslerinden büyük ölçüde uzaklaştı. Başarılı bir rock albümü olan bu çalışma, albüm öncesinde kız kardeşini kaybetmesinin de etkisiyle daha içe dönük bir yapıya sahipti. Daha az hit barındırmasına rağmen, Ferah bu dönemde sadece popüler şarkıları ezberleyen değil, tüm sözlerini hissederek eşlik eden bir dinleyici kitlesi oluşturmaya başladı.

2001 yılında yayımlanan üçüncü albümü “Perdeler”, daha akustik bir sound’a sahipti. Türkiye’nin hâlâ yıkıcı Gölcük depreminin yaralarını sarmaya çalıştığı bu dönemde, Ferah da babasını kaybetmişti. Albümün çıkış şarkısı “Sigara” dışında büyük hitler üretilemedi. Ayrıca albümde Finli çello rock grubu Apocalyptica ile bir iş birliği de yer aldı.

Bir sonraki adımı, 2003 yılında yayımlanan dördüncü albümü “Kelimeler Yetse...” oldu. Albüm, kariyerinde görece daha zayıf bir nokta olarak değerlendirilse de “Ben Şarkımı Söylerken” ve “Mayın Tarlası” gibi önemli parçalar içeriyordu. İki yıl sonra yayımlanan beşinci stüdyo albümü “Can Kırıkları”, Mezarkabul’un bas gitaristi Tarkan Gözübüyük’ün prodüktörlüğünde hazırlandı ve Ferah’ın daha sert, distortion ağırlıklı tarzını ortaya koydu. Bu albümün ardından görsel efektlerin yoğun olduğu bir turne gerçekleştirildi.

2007 yılında “10 Mart 2007 İstanbul Konseri” adlı canlı çift CD/DVD albümü yayımlandı. Bu dönemde sahne ekibinde uzun yıllardır birlikte çalıştığı müzisyenler Buket Doran (bas gitar), Metin Türkcan (gitar), Aykan İlkan (davul) ve Ozan Tügen (klavye) yer aldı. Ayrıca İstanbul Symphonic Project eşliğinde sahne aldı.